prof. dr hab. Włodzimierz Szturc

prof. nadzw.
Dziedzina Nauk Humanistycznych

Wykładowca Uniwersytetu Jagiellońskiego (Katedra Teatru i Dramatu) oraz PWST (Wydział Aktorski), a także, w ubiegłych latach, Uniwersité François Rabelais w Tours i Institute des Civilizations Orientales w Paryżu (Francja). Główną dziedziną jego badań jest  literatura XIX wieku, teatr polski i powszechny oraz mity i rytuały odległych  kultur (Afryka, Oceania, Grecja, Egipt). Poświęcona temu właśnie zagadnieniu jest wydana przez PWST  w 2013 r. książka Rytualne źródła teatru. Obrzęd-maska-święto, a także prace dotyczące twórczości Jerzego Grotowskiego, Krystiana Lupy i Tadeusza Kantora (drukowane również w pismach zagranicznych). Jest autorem 13 książek,  związanych także z antropologią teatru i poetyką dramatu (m.in. Teoria dramatu romantycznego w Europie XIX w., Mitoznawstwo porównawcze, Archeologia wyobraźni, Faust Goethego, Ku antropologii romantycznej, O obrotach sfer romantycznych, Ironia romantyczna, Osiem szkiców o ironii, studiów o wrażliwości: Moje przestrzenie, o namiętności: Nowe przestrzenie i o rytmach śmierci: Dotkliwe przestrzenie. Opublikował ponad 200 szkiców, recenzji i artykułów naukowych; jest współredaktorem kilku serii wydawniczych. Opublikował pięć dramatów: (Magnifikat, Samnia, Kuszenie świętego Antoniego (w Dialogu), Śmierć i kaleka (w Litteraria Copernicana), Powrót Sabinek (w PoNadTo) oraz zbiór liryków Czuwania (w Bez Porównania). Obecnie w druku jest wybór dramatów zatytułowany Trauma. Należy do Towarzystwa Badań Historii Teatru oraz Związku Autorów i Kompozytorów Scenicznych (ZAiKS).